Op 29 juli 1883 opende Oostende de Wellingtonrenbaan achter de duinen van Mariakerke. Duizenden toeschouwers vulden de nieuwe piste bij het oude Fort Wellington; de eerste meeting deelde 11.000 goudfrank aan prijzen uit.
Paardenrennen waren in de badstad geen nieuwigheid. Al in 1830 liepen er koersen buiten de Keizerspoort. In 1864 richtten vooral Engelse amateurs een vereniging op die racete op braakliggende grond in de Vuurtorenwijk. Het succes vroeg om een vaste renbaan met echte infrastructuur. Het oog viel op het domein bij het ontmantelde Fort Wellington, westelijk van de stad, dicht bij het koninklijk chalet.
Fort als poort, Leopold II op tribune
Het fort dateerde uit de Napoleontische tijd en kreeg na Waterloo de naam van de Britse veldheer. Funderingen gingen mee in de tribunebouw. Op 26 augustus 1883 was Leopold II aanwezig bij de Grote Prijs van de Stad Oostende. In 1887 volgde de Société des Courses d’Ostende onder Ridder Ferdinand de Stuers. Een tunnel onder de piste (1898) en een gebouw voor duivenschieting (1899) maakten het complex completer. Rond 1906–1907 kwamen er nieuwe tribunes bij.
Op prentkaarten van Nels en Thill stroomt het publiek na de koersen door de poort van het fort naar de Koersenlaan, vandaag de Koningin Astridlaan. Auto’s, motorfietsen en open trammetjes brachten badgasten van en naar de renbaan. De Wellingtonrenbaan hoorde bij het mondaine Oostende van de belle époque, naast plekken zoals het eerste houten Kursaal uit 1852.
Mijnenveld, beton en bescherming
In de Tweede Wereldoorlog verdwenen de oude tribunes; het terrein werd in 1943 een mijnenveld. Na de ontmijning volgde wederopbouw. Op 11 april 1947 ging de eerste steen van het nieuwe complex; architecten Georges Boutelier en Pierre Vanbeginne tekenden de betonnen hall, tribunes en taverne La Bagatelle, voltooid tot in 1955.
Sinds 1 oktober 1998 is de hele hippodroom beschermd als stadsgezicht. Wie vandaag aan de Koningin Astridlaan de helling oprijdt, staat nog altijd op de plek waar Oostende in 1883 zijn vaste renbaan kreeg.
