Groen Brugge vraagt het stadsbestuur om ondergrondse buurtcontainers alsnog ernstig te onderzoeken als gerichte uitweg voor inwoners die hun restafval moeilijk twee weken thuis kunnen bewaren. Volgens gemeenteraadslid Eva Vanhoorne werd de piste in de gemeenteraad als te duur afgewezen, maar kreeg de raad geen berekening of vergelijking van mogelijke scenario’s te zien.
De vraag volgt op de discussie over de tweewekelijkse restafvalophaling in Brugge. Wie tussendoor van een volle restafvalzak af wil, kan die naar het recyclagepark brengen. Groen vindt dat geen volwaardig alternatief voor onder meer ouderen, mensen met beperkte mobiliteit en zorgbehoevenden. De partij vraagt niet om meteen in de hele stad containers te plaatsen, maar om te bepalen in welke buurten ze nuttig kunnen zijn, voor wie en tegen welke kostprijs.
Stad wijst op kostprijs en kustgebruik
Volgens de weergave van Groen antwoordde schepen Franky Demon dat ondergrondse containers te duur zijn. Vanhoorne betwist niet dat de installatie en het beheer geld kosten, maar vraagt op welke cijfers die afwijzing steunt. “Mijn vraag was helemaal niet om morgen heel Brugge vol containers te steken”, zegt ze. “Ik vroeg om te onderzoeken waar zo’n systeem nuttig kan zijn, voor wie, en hoeveel dat zou kosten.”
IVBO-voorzitter Pieter Marechal stelde volgens het partijbericht dat zulke systemen vooral geschikt zijn voor kustgemeenten met veel tijdelijke bewoners. Ook werd aangehaald dat de installaties in Zeebrugge vaak defect zouden zijn. Een afzonderlijke technische of financiële onderbouwing van die argumenten is in de mail niet opgenomen. Er ligt evenmin een nieuwe reactie van de stad of IVBO voor. De open vraag blijft dus hoeveel een beperkt netwerk zou kosten en welke technische voorwaarden nodig zijn.
Groen verwijst naar MIWA en Blankenberge
Als vergelijking haalt Groen de MIWA-gemeenten Sint-Niklaas, Stekene, Temse, Sint-Gillis-Waas en Waasmunster aan. Daar krijgen inwoners en bedrijven binnen ongeveer 125 meter van een ondergrondse container volgens de partij toegang met een persoonlijke badge. Ze betalen per keer dat ze restafval aanbieden. Groen ziet daarin een voorbeeld van gebruik door vaste inwoners, niet alleen door mensen die tijdelijk aan de kust verblijven.
De partij verwijst ook naar Blankenberge. Ondergrondse containers zijn daar volgens Groen dag en nacht beschikbaar als alternatief voor de huis-aan-huisinzameling. Er zouden nog vijf installaties bijkomen. Die voorbeelden bewijzen op zichzelf niet dat dezelfde aanpak in Brugge betaalbaar of technisch haalbaar is, maar ze vormen voor Vanhoorne wel een reden om de piste te laten berekenen in plaats van ze vooraf af te wijzen.
Defecten in Zeebrugge vragen uitleg
De gemelde defecten in Zeebrugge zijn nog een betwist punt. Groen vraagt om eerst vast te stellen welk type installatie er staat, hoe oud die is, welke problemen terugkeren en wat onderhoud en herstellingen kosten. “Defecten aan één bestaand systeem zijn een reden om te onderzoeken hoe het beter kan, niet om het onderzoek stop te zetten”, zegt Vanhoorne.
Ook de financiële vergelijking komt uitsluitend van Groen. De partij stelt dat het nieuwe Brugse afvalplan over zes jaar ongeveer 23 miljoen euro kost, tegenover 33 miljoen euro bij behoud van het vroegere systeem. Wekelijkse restafvalophaling behouden zou volgens Groen ongeveer 3 miljoen euro extra hebben gekost. Die bedragen zijn niet onafhankelijk geverifieerd. Voor de oppositiepartij tonen ze vooral dat de keuze over dienstverlening en mogelijke buurtcontainers politiek én financieel moet worden onderbouwd.
