Maanden voor de nieuwe strandconcessies in Knokke-Heist werden toegewezen, werd in de gemeenteraad al stevig gediscussieerd over precies dezelfde thema’s die vandaag opnieuw voor beroering zorgen. Heel wat stranduitbaters waren toen ook aanwezig. Bij de goedkeuring van de procedure in februari draaide het debat niet alleen om de hoogste bieder, maar vooral om de vraag hoe lokaal de toekomstige stranduitbatingen zouden blijven.
Gemeentebelangen stond toen in grote lijnen achter de nieuwe leidraad, maar raadslid Gaëlle Six (Gemeentebelangen) legde twee bezorgdheden nadrukkelijk op tafel: een uitbater hoefde volgens de voorwaarden slechts 25 procent van de aandelen te bezitten en de oppositie had twijfels bij de samenstelling van de jury.
Het gemeentebestuur verdedigde beide keuzes. Schepen Bert De Brabandere (Inzicht) benadrukte toen ook al dat Knokke-Heist bewust voor een ingewikkeldere procedure had gekozen omdat geld alleen niet mocht bepalen wie een strandconcessie kreeg. Zoder dergelijke procedure zou alles automatisch naar de hoogste bieder gaan.
Gemeentebelangen kreeg twee aanpassingen binnen
Het debat verliep in februari niet uitsluitend langs meerderheid tegenover oppositie. Raadslid Six erkende namens Gemeentebelangen dat het bestuur na een eerdere informatievergadering rekening had gehouden met enkele opmerkingen.
Zo werd het begrip ‘vast team’ aangepast naar ‘kern team’. Volgens Six was dat duidelijker en juridisch correcter. Ook de timing werd veranderd, waardoor kandidaten meer tijd kregen om hun dossier voor te bereiden en in te dienen. Dat was volgens Gemeentebelangen belangrijk omdat de voorbereiding samenviel met een drukke periode voor de stranduitbaters en de paasvakantie eraan kwam.
Maar daarmee waren voor de oppositie niet alle problemen van tafel.
Vooral de eigendomsstructuur bleef gevoelig. Volgens de leidraad volstond het dat de uitbater minstens 25 procent van de aandelen bezat. Voor Gemeentebelangen was dat te weinig.
Six waarschuwde dat zo’n percentage grotere spelers de mogelijkheid gaf om zich achter of naast een lokale uitbater in een concessie in te kopen. Zijn partij wilde sterker inzetten op ondernemers die in Knokke-Heist wonen en werken en vreesde dat stranduitbatingen anders op termijn in grotere, minder lokaal verankerde structuren konden terechtkomen.
Waarom bleef die grens op 25 procent?
Schepen De Brabandere antwoordde dat de voorwaarden op dat punt wel degelijk waren aangescherpt.
Oorspronkelijk stond in de tekst dat iemand bestuurder of aandeelhouder met minstens 25 procent van de aandelen moest zijn. Dat werd veranderd naar bestuurder én aandeelhouder. De grens van 25 procent zelf bleef behouden.
Volgens De Brabandere was die keuze niet toevallig. Hij verwees naar de blokkeringsminderheid die aan zo’n aandelenbelang verbonden is en naar de regels rond verbonden ondernemingen. Bovendien moet de gemeente volgens zijn uitleg toestemming geven wanneer er veranderingen gebeuren. Een uitbating moet ook na de toekenning aan de voorwaarden blijven voldoen.
Een hogere grens van bijvoorbeeld 50 procent vond het gemeentebestuur dan weer moeilijk te verzoenen met familiale ondernemingen. Net daarvan zijn er verschillende actief op het strand van Knokke-Heist.
De meerderheid zag die 25 procent dus als onderdeel van een ruimer systeem van voorwaarden en controles. Gemeentebelangen bleef erbij dat het aandeel te laag was om de lokale verankering voldoende te beschermen.
Ook de jury zorgde toen al voor discussie
Het tweede grote twistpunt was de jury die de dossiers zou beoordelen.
Gemeentebelangen wilde volgens Six onafhankelijke juryleden met ervaring én een band met Knokke-Heist. Bij twee van de drie gekozen personen zag de partij die combinatie niet voldoende terug. De oppositie liet zelfs weten zelf een alternatief jurylid in gedachten te hebben.
De Brabandere hield vast aan de bestaande samenstelling. De jury was volgens hem al op 16 mei 2025 samengesteld en had een belangrijk deel van het voorbereidende traject gevolgd. Het ging volgens de schepen niet om politiek actieve mensen. Hij wees ook op hun kennis en ervaring en zei dat het gemeentebestuur alle vertrouwen in hen had.
Six liet daarop verstaan dat meerderheid en oppositie over die jury duidelijk van mening zouden blijven verschillen. Maar achter dat meningsverschil zat een bredere vraag of één ander jurylid de discussie enkele maanden later over “de jury” zou uitsluiten. Neen, wie niet blij is met de uitslag zal, en dat is menselijk, altijd zeggen dat het aan de jury lag. Wie het ook was. Maar dit maak geen verschil in de procedure op zich die is goedgekeurd 7 maanden geleden.
Niet gewoon wie het meeste betaalt
Op één punt stonden meerderheid en oppositie opvallend dicht bij elkaar. De lokale ziel van het strand moest zoveel mogelijk behouden blijven.
De Brabandere noemde de stranduitbatingen en het strand de trots van Knokke-Heist. Hij benadrukte dat het dossier net zo uitgebreid was geworden omdat de gemeente niet eenvoudigweg de hoogste bieder wilde laten winnen.
Er moesten meer elementen meetellen dan alleen geld. Lokale verankering was volgens hem één van de belangrijke principes achter de procedure.
Daarmee werd in februari eigenlijk al de inzet bepaald van het debat dat maanden later opnieuw zou oplaaien. Niet alleen hoeveel iemand bereid was voor een concessie te betalen telde, maar ook wie de zaak zou uitbaten, hoe die onderneming was opgebouwd en welke kandidaat volgens de jury het beste totaalvoorstel indiende.
De gemeenteraad keurde de procedure goed. Wat in februari nog een debat over voorwaarden op papier was, kreeg bij de uiteindelijke toewijzing van de strandconcessies een heel concrete betekenis. Wie de cijfers kon inkijken weet dat er gewoon een aantal heel zwakke dossiers inzitten. Ondernemers die een concessieprocedure hebben onderschat.
Dat Coucke en de broer van Cathy Coudyser een concessie verkregen hebben zegt genoeg. Het verzwijgen van de namen van de zogenaamde “externe” juryleden zegt nog meer. We vallen gewoon in de val van partijpolitieke spelletjes, niets meer of minder. Wat een verandering sinds het verdwijnen van onze Keizer Leopold. En als we de catastrofale organisatie van de wegenwerken in onze gemeente bekijken ziet de toekomst er heel somber uit. Wat een vergissing om voor zulke incompetente mensen te hebben gestemd !