De Knokke Art Fair streek afgelopen weekend neer in de luchtgekoelde benedenverdieping van La Réserve. Em. prof. dr. Willem Elias (AICA) was de eerste bezoeker. Bij de aftermovie van hierboven blikte hij terug op een compacte kunstbeurs waar volgens hem vooral de kwaliteit van de werken telde.
Omdat het Casino niet langer als locatie beschikbaar was, moest de jaarlijkse kunstbeurs uitwijken. Beursbouwer Alexander Tuteleers koos voor La Réserve. Het aantal standhouders bleef er beperkt, maar dat hoefde volgens Elias geen nadeel te zijn. Een kleiner aanbod gaf bezoekers meer ruimte om de kunst aandachtig te bekijken.
Panamarenko verwelkomde de bezoekers
Wie het achterterras van La Réserve bezocht, kreeg meteen een opvallende voorproef. Op de vijver achter het hotel stond een groot werk van Panamarenko. Het kunstwerk vormde een herkenbare blikvanger in de omgeving van de beurs.
Elias wees verzamelaars ook op het belang van de herkomst van kunstwerken. In sommige galeries op de Knokse zeedijk werden multiples van Panamarenko aangeboden waarvan hij de originaliteit in twijfel trok.
Kunstkenner Johan Swinnen onderzocht tijdens de beurs de provenance van verschillende stukken. Na die steekproeven hield hij volgens Elias een tevreden gevoel over aan het aangeboden werk.
Sculptuur van Marino Marini sprong eruit
Bij het binnenkomen werden bezoekers ontvangen door de felle kleuren van Bengt Lindström. Zijn werk was op meerdere standen aanwezig. Ook van Karel Appel en Corneille waren enkele opmerkelijke werken te zien.
Een sculptuur van Marino Marini maakte bijzonder veel indruk op Elias. Het werk toonde een man op een paard in beweging en had een prijskaartje van ongeveer één miljoen euro. Hij beschouwde het als een van de absolute topstukken van de Knokke Art Fair.
Ook een lichtgekleurd werk van André Masson viel bij hem in de smaak. Bij ML Gallery ontdekte hij boeiend abstract werk van onder anderen Miguel Ybáñez, een Spaanse kunstenaar van in de tachtig.
Ook actieve kunstenaars kregen aandacht
Verschillende standen presenteerden werk van Robert Combas. Hij was een vertegenwoordiger van de ‘figuration libre’, een maatschappijkritische kunststroming die begin jaren tachtig reageerde tegen de strenge conceptuele kunst.
Elias plaatste daar de Belgische kunstenaar Pjeroo Roobjee tegenover, die hij persoonlijk interessanter vond. Werk van Roobjee was tijdens deze editie niet op de beurs aanwezig.
Bij The Latem Gallery trok Ulrike Bolenz zijn aandacht. Tussen de zware bronzen beelden ontdekte hij werk van de Duits-Belgische kunstenares. Zij schilderde op doek, maar werkte ook met nieuwe transparante materialen.
Haar aanwezigheid onderstreepte voor Elias dat bezoekers niet alleen naar gevestigde namen en overleden kunstenaars hoefden te kijken. Ook het werk van kunstenaars die nog actief waren, verdiende aandacht.
Meer dan westerse kunst
De beurs bleef niet beperkt tot westerse schilderijen en beelden. Bij Blue Art vonden bezoekers Aziatisch antiek. Wie thuis al voldoende kunst aan de muren had, kon ook kiezen voor een juweel of een groot kunstboek van Taschen.
Na de rondgang bracht het terras van La Réserve opnieuw verkoeling. Daar kon de bezoeker de vele indrukken van het kunstweekend rustig laten bezinken.
