Het is komkommertijd. Voor een eindredacteur is dat het moment om wat dieper te kijken op persoonlijke websites en Facebookpagina’s van lokale mandatarissen. In Knokke-Heist kom je dan al snel uit bij raadslid Antoine Geerinckx van Gemeentebelangen, voormalig schepen en de voorbije dagen weer opvallend aanwezig in het publieke debat. Geerinckx vindt dat hij onterecht naar de deontologische commissie is geroepen na omstreden uitspraken over de algemeen directeur en over mogelijke corruptie bij voormalige collega’s in het college. Maar in een tijd waarin iedereen online iedereen kan beschuldigen, blijft één vraag overeind: waar liggen de feiten? Verdachtmakingen zijn snel gemaakt. Bewijs leveren blijft iets anders.
Antoine Geerinckx heeft een punt wanneer hij waarschuwt voor belangenvermenging en de macht van vastgoed in Knokke-Heist. Maar wie spreekt over corruptie in een gemeente, begeeft zich op zwaar terrein. Dan volstaan vermoedens, sfeerbeelden en politieke verontwaardiging niet meer.
Knokke-Heist heeft nood aan transparantie, dit is trouwens de reden waarom net zijn partij de verkiezingen verloor. Zeker in vastgoeddossiers, waar veel geld, veel invloed en veel publieke ruimte samenkomen. Inwoners mogen weten wie beslist, wie belang heeft bij een beslissing en of iedereen volgens dezelfde regels wordt behandeld.
Maar net daarom is voorzichtigheid nodig. Niet om gevoelige dossiers toe te dekken. Wel om te voorkomen dat politiek debat verandert in verdachtmaking.
Kritiek mag, maar beschuldigen vraagt bewijs
Geerinckx profileert zich al langer als iemand die de vinger op de wonde legt. Hij wijst op vastgoedbelangen, mogelijke belangenvermenging en wat hij ziet als een ongezond systeem rond grote bouwprojecten. Dat debat is legitiem. Meer nog: in een gemeente als Knokke-Heist moet zo’n debat gevoerd kunnen worden.
Alleen schuift de toon soms verder dan de feiten die publiek op tafel liggen. Woorden als corruptie, rotte appels en systeem wegen zwaar. Ze raken niet alleen individuele politici of ambtenaren, maar ook het vertrouwen in de gemeenteraad, het gerecht en de eigen partij.
Een witte ridder spelen kan. Maar dan moet het paard op feiten lopen, niet op vermoedens.
Wie corruptie in een gemeente aanklaagt, moet kunnen tonen wie wat kreeg, wie welke beslissing beïnvloedde, en welk voordeel daar tegenover stond. Zonder die bewijslast blijft er vooral mist hangen. En mist is gevaarlijk in politiek: iedereen ziet er iets anders in.
De les uit het dossier-Lippens
Ook Leopold Lippens werd in zijn laatste bestuursjaren geconfronteerd met zware vragen over mogelijke belangenvermenging, onder meer rond de Tolpaertpolder. Audit Vlaanderen stelde dat hij zich beter had teruggetrokken uit bepaalde beraadslagingen. Dat was ernstig. Het ging over de grens tussen publiek mandaat en familiale belangen.
Maar het gerechtelijk onderzoek werd in december 2020 geseponeerd. Er kwam geen vervolging. Geen proces. Geen veroordeling.
Dat onderscheid is essentieel.
Een audit kan politieke en deontologische fouten blootleggen. Een gerechtelijk onderzoek kan nagaan of er strafbare feiten zijn. Maar zolang een dossier niet tot vervolging of veroordeling leidt, moet men voorzichtig blijven met grote woorden. Anders wordt een vermoeden al snel behandeld als een bewezen feit.
Dat geldt ook voor de politieke erfenis van Lippens zelf. Wie vandaag zegt de langetermijnvisie van Knokke-Heist te willen beschermen, moet beseffen dat die visie niet gebaat is bij losse beschuldigingen. Lippens bouwde zijn macht op controle, stijl en gezag. Niet op publieke uitvallen zonder sluitend bewijs.
Het risico voor Gemeentebelangen
De uitspraken van Geerinckx raken intussen meer dan alleen zijn persoonlijke strijd. Ze zetten ook Gemeentebelangen verder onder druk. De partij die jarenlang bijna vanzelfsprekend bestuurde in Knokke-Heist, draagt al langer de last van oude dossiers, vastgoeddiscussies en interne breuken.
Wanneer een eigen mandataris blijft spreken over rotte appels en corruptie zonder publiek sluitend bewijs, wordt het voor die partij moeilijk om nog als stabiele bestuurspartij over te komen. De vraag wordt dan niet alleen wat er in bepaalde dossiers is gebeurd. De vraag wordt ook of Gemeentebelangen nog in staat is om intern helderheid, discipline en vertrouwen te organiseren.
Dat is geen detail. Lokale democratie leeft van vertrouwen. Inwoners moeten erop kunnen rekenen dat beslissingen worden genomen in het algemeen belang. Maar ze moeten er ook op kunnen vertrouwen dat verkozenen elkaar niet publiek beschadigen zonder harde grond.
Complotdenken helpt de verkeerde mensen
Het grootste gevaar is dat terechte vragen verdrinken in te grote woorden.
Wie alles corrupt noemt, maakt het moeilijker om echte fouten nog scherp te zien. Wie voortdurend suggereert dat er een systeem achter zit, maar niet concreet bewijst hoe dat systeem werkt, duwt mensen richting complotdenken. Dan wordt elk besluit verdacht. Elke vergunning. Elke ambtenaar. Elke ondernemer.
Dat ondermijnt precies wat Geerinckx zegt te willen beschermen: democratie, rechtstaat en transparantie.
Het gerecht werkt traag. Soms te traag. Maar politieke verantwoordelijkheid gaat ook verder dan strafrecht. Maar net daarom moeten woorden zuiver blijven. Een deontologische fout is niet automatisch corruptie. Een slechte beslissing is niet automatisch omkoping. Een vastgoedproject waar inwoners tegen zijn, is niet automatisch een misdrijf.
Knokke-Heist verdient helderheid, geen mist
De inwoners van Knokke-Heist hebben recht op een ernstig debat over vastgoed, hoogbouw, leefbaarheid en politieke invloed. Dat debat mag scherp zijn. Het mag ongemakkelijk zijn. Het mag ook namen noemen, wanneer feiten dat dragen.
Maar wie beschuldigt, moet leveren.
Geerinckx kan een nuttige rol spelen als kritische stem. Hij kent het bestuur van binnenuit en durft thema’s aan te snijden waar anderen liever omheen lopen. Maar zijn geloofwaardigheid hangt af van wat hij kan bewijzen, niet van hoe hard hij het formuleert.
Knokke-Heist heeft geen nood aan zwijgen. Maar ook niet aan verdachtmaking als politieke stijl. De gemeente heeft nood aan feiten, transparantie en bestuurders die het verschil kennen tussen vragen stellen en veroordelen.
Met minder mist wordt het zicht op de waarheid beter.
Geert Deman
Corruptie bestaat in elke gemeente. Knokke-Heist is uiteraard een heel gegeerde plek hiervoor gezien de vastgoedprijzen altijd bijzonder hoog zijn geweest. Maar corruptie is niet zomaar te bewijzen. Snoepreisjes in privé vliegtuigen, lidmaatschap bij de golf, grote recepties met vastgoedpromotoren voor de verkiezingen, consultancy bij dezelfde vastgoedpromotoren buiten de uren door een verantwoordelijke van de gemeente…. Het gerecht is te traag en waarschijnlijk met opzet inefficiënt. Hoeveel van deze politiek geladen zaken verjaren ? Geerinckx heeft gelijk om regelmatig de pot te laten sudderen. Anders wordt het weer een doofpot.
Men weet het, men ziet het , men verzwijgt het voor elkaar! Zware funderingen tussen huizen.. Men weet het, men ziet het , men verzwijgt het voor elkaar ! Fouten in beslissingen .. Men weet het, men ziet het, men verzwijgt het voor elkaar ! Het moet toch wel zijn dat ze bescherming genieten..! Hoelang het schaakspel nog kan duren? Volgens mij niet lang meer.!
“Lippens bouwde zijn macht op controle, stijl en gezag. Niet op publieke uitvallen zonder sluitend bewijs.”
Maar de vastgoedperikelen zijn wel ontstaan in de periode “Lippens”, toen diezelfde Lippens orakelde dat Knokke-Heist een soort Monaco moest worden …
Het is ook in die periode dat de vastgoedoligarchie is ontstaan en dat de vazallen/lakeien van toen de “rotte appels” van nu zijn. Lippens lag dus min of meer mee aan de basis van het huidig (compleet ontspoorde) vastgoedbeleid.
En eerlijk gezegd, ik zie geen graten in termen als “rotte appels”, want iedere fruitmand bevat nu eenmaal een aantal “rotte appels”, zoals iedere politieke partij minder goede elementen herbergt en soms blijft herbergen tegen beter weten in.
Dergelijke termen sluiten ook elke ambiguïteit of “flou artistique” uit en tot slot “rotte appels” vind je niet enkel in het stadhuis, maar in zowat elke entiteit in Knokke-Heist. Het huidig bestuur dient dus maximaal in te zetten op het uitbannen van vriendjespolitiek, de ons-kent-ons-mentaliteit, (manifest) de andere kant opkijken, gunsten aan bevriende aannemers/promotors, enz.
Kleingeestig vanuit het stadhuis. Als men een kat een kat noemt zit het spel op de wagen.. Bekrompenheid .. Ik merk het hier al 17 jaar op ! Dat men eens naar de uitspraken luistert in Villa politica daar is een term als rotte appels vernoemen in een organisatie zeer klein bier tegen. Het is trouwens bewust en totaal uit zijn context gehaald. Eens het resultaat geven van audit Vlaanderen zou al veel rechtvaardiger zijn t.o.v. de inwoners en 2de verblijvers.
Men vist achter het net en strooit zand in de ogen .