De discussie over de taks op tweede verblijven aan onze kust is veel meer dan een juridisch steekspel tussen eigenaars en gemeentebestuur. Ze raakt aan de vraag wie nog aan onze kust kan wonen, leven en blijven. Gemeentebesturen langs de kust moeten zulke belastingen kunnen blijven innen, net omdat tweede verblijven mee druk zetten op de lokale woningmarkt.
Hof van Beroep blijft bij andere redenering
De tweedeverblijfstaks ligt al enkele jaren onder vuur. Verschillende tweedeverblijvers stapten naar de rechtbank omdat zij vinden dat de gemeente geen belasting mag heffen op tweede verblijven zonder dat zij er aanvullende personenbelasting betalen, dit is in Knokke-Heist het geval.
Het Gentse Hof van Beroep gaf hen eerder gelijk en verklaarde de taks ongrondwettig. Knokke-Heist trok daarop naar het Hof van Cassatie. Dat Hof verbrak in januari het arrest van het hof van beroep. Cassatie oordeelde dat het hof de verantwoording van de tweedeverblijfstaks als forfaitaire weeldebelasting ten onrechte had verworpen.
Toch is daarmee de discussie niet voorbij. Het Gentse hof moest vorige maand opnieuw oordelen in twaalf zaken over de grondwettigheid van de belasting. Ook na het arrest van Cassatie kwam het hof opnieuw tot het besluit dat de belasting in Knokke-Heist ongrondwettig is.
Meer dan een juridische kwestie
Een cassatieberoep betekent niet dat de hele zaak inhoudelijk opnieuw wordt behandeld. Het Hof van Cassatie kijkt niet opnieuw naar de feiten, maar controleert of het recht correct is toegepast, of de procedure klopt en of een uitspraak voldoende gemotiveerd is.
Dat is belangrijk. Want voor Knokke-Heist en andere kustgemeenten gaat het niet alleen over een belastingreglement. Het gaat over de vraag of een lokaal bestuur nog instrumenten heeft om het evenwicht in de gemeente te bewaken.
Tweede verblijven zijn aan de kust al lang geen randfenomeen meer. Ze maken deel uit van het DNA van badplaatsen, maar ze hebben ook een prijs. Woningen worden duurder. Straten verliezen buiten het seizoen aan vaste bewoning. Jonge gezinnen en mensen die hier werken, vinden moeilijker een betaalbare woning. Dat gebeurt vaak zonder kwade wil van tweedeverblijvers, maar het effect is er wel.
Rem op druk op de woningmarkt
De taks op tweede verblijven is daarom meer dan een fiscale maatregel. Ze is ook een rem. Niet om mensen weg te jagen, maar om duidelijk te maken dat wonen aan de kust geen luxeproduct mag worden voor wie er enkel tijdelijk verblijft.
Als het aan veel vaste inwoners van onze kustgemeenten ligt, mag die taks zelfs verder omhoog. Niet uit afkeer voor tweedeverblijvers, maar uit bezorgdheid om de eigen leefbaarheid. Een kustgemeente is geen decor. Ze moet ook een thuis blijven voor mensen die er elke dag wonen, werken, naar school gaan, winkelen en zorg nodig hebben.
Knokke-Heist blijft intussen overtuigd van de wettigheid van de belasting. Het gemeentebestuur paste het reglement in februari aan en wil opnieuw naar Cassatie stappen. Daarmee zoekt de gemeente opnieuw duidelijkheid over wat lokaal fiscaal nog kan.
Duidelijkheid nodig voor alle kustgemeenten
Die duidelijkheid is dringend nodig. Niet alleen voor Knokke-Heist, maar voor alle kustgemeenten die met dezelfde druk kampen. Zonder sterke lokale hefbomen dreigt de kloof tussen vaste inwoners en tweede verblijvers alleen groter te worden.
De vraag is dus niet alleen of Knokke-Heist deze belasting juridisch mag innen. De bredere vraag is of kustgemeenten nog het recht hebben om hun woonmarkt te beschermen. Voor wie hier permanent woont, is dat geen detail. Het gaat over de toekomst van wonen aan zee.
feitelijk geen opmerking, maart een voorstel:
voor Knokke-Heist:
kunnen de electrische busjes een lijn maken tussen Heist en Knokke zoute LANGS de zeedijk. Ik denk dat dit een voltreffer kan zijn. Heist heeft enkele top restaurants die op die manier gemakkelijker bereikbaar zijn (alcohol vrij)en Heist en Duinbergen kan gemakkelijker naar de Lippenslaan , kustlaan , Dumortierlaan komen shoppen.( veel minder verkeer en geen parking problemen)