Op zondag 28 juni 2026 vindt in Zeebrugge de honderdste editie van de Zeewijding plaats. De processie en zeezegening eren de vissers van Zeebrugge, Knokke-Heist, Blankenberge en alle mensen die op zee gebleven zijn. Voor de havenstad wordt het een bijzonder moment: bijna een eeuw traditie komt samen in één voormiddag van herinnering, geloof en verbondenheid.
De voorbereidingen zijn intussen volop bezig. De stoet vertrekt om 9.45 uur aan de Vrije Basisschool Roezemoes in de Zustersstraat en trekt daarna door de straten van Zeebrugge richting het Visserskruis aan de Omookaai. Daar volgen een openluchtmis en de plechtige zegening van de zee.
Een traditie die uit de visserij groeide
De geschiedenis van de Zeewijding is nauw verbonden met de opbouw van Zeebrugge als vissershaven. De Eerste Wereldoorlog liet diepe sporen na in de regio. Ook de vissersgemeenschap bleef niet gespaard. Toch kwam de haven langzaam weer overeind.
In 1920 werd het eerste vissersvaartuig met de letter Z gedoopt. Dat wordt gezien als het officiële startpunt van Zeebrugge als volwaardige vissershaven. Enkele jaren later, in 1926, vond de eerste Zeewijding van Zeebrugge plaats.
Wat begon als een plechtige processie en zeezegening, groeide uit tot een jaarlijks ritueel. Het was een moment van geloof, traditie en verbondenheid. Maar ook van bescherming. Want wie de zee opgaat, weet dat hoop en onzekerheid dicht bij elkaar liggen.
Namen aan het Visserskruis
De processie trekt traditioneel naar het Visserskruis. Daar worden de overleden vissers herdacht. Op het monument staan de namen van mensen die hun leven verloren op zee. Het maakt de plechtigheid tastbaar. Niet als verre geschiedenis, maar als iets dat in Zeebrugge nog altijd wordt gevoeld.
De locatie versterkt die betekenis. Het zicht op de open zee verwijst naar het leven van wie met de zee werkt: ruim, onvoorspelbaar en nooit zonder risico. Tijdens de viering spreekt de pastoor de zegen uit over de zee, de vaartuigen en iedereen die met de zee leeft en werkt. Op het water liggen vissersboten stil.
Taferelen, muziek en visserskledij
De honderdste editie van de Zeewijding krijgt opnieuw de herkenbare elementen die de traditie levend houden. Kinderen stappen mee in visserskledij. Er zijn taferelen rond het vissersleven, waaronder De Wonderbare Visvangst, Op Hoop van Zegen en De Dodendans.
Die scènes tonen de hoop, de strijd en de tragiek van het vissersleven. Ze worden begeleid door de klanken van Pipes and Drums en door lokale liederen zoals Klein Verdriet, Groot Verdriet en Het Visserslied, gezongen door een plaatselijke zangeres.
De Zeewijding is recent erkend als immaterieel cultureel erfgoed van Vlaanderen. Voor Zeebrugge bevestigt dat wat veel inwoners al langer weten: dit is geen gewone jaarlijkse afspraak, maar levend maritiem erfgoed dat van generatie op generatie wordt doorgegeven.
Tegeltje, visjes en samenkomst
Zoals elk jaar wordt ook een gedenktegeltje uitgebracht. Voor veel mensen is dat een geliefd verzamelobject. Een overzicht van de tegeltjes is permanent te zien in de Sint-Donaaskerk. Samen tonen ze bijna een eeuw Zeebrugse traditie.
Na de plechtigheid volgt traditioneel een receptie. Daar komen deelnemers en genodigden samen om herinneringen te delen en na te praten. De gebakken visjes die daarbij worden geserveerd, vormen een eenvoudige maar sterke verwijzing naar de kern van de Zeewijding: de zee, haar gaven en de mensen die hun leven eraan wijden.
Praktisch
De honderdste editie van de Zeewijding vindt plaats op zondag 28 juni 2026. De stoet vertrekt om 9.45 uur aan de Vrije Basisschool Roezemoes in de Zustersstraat in Zeebrugge. De zeewijding zelf vindt plaats aan het Visserskruis aan de Omookaai. Het einde is voorzien rond 12.30 uur.
Bij slecht weer gaat de viering door in de Sint-Donaaskerk in Zeebrugge. Zo blijft de herdenking, ook als het weer tegenzit, dicht bij de plek en de gemeenschap waaruit ze is gegroeid.
Met medewerking van Stad Brugge & Lokaal Nieuws Brugge
