In Oostende werd vanochtend Paster Pype herdacht, precies honderd jaar nadat hij stierf na een Lourdesreis in 1926. De plechtigheid was ingetogen en zette de man in de kijker die zich in de 19de eeuw inzette voor straatarme vissers en hun gezinnen.
Wat Paster Pype deed voor de Oostendse vissers
Paster Pype organiseerde onderwijs voor kinderen van vissers en richtte een visserijschool op. Hij ging mee op zee als vissers verdronken of ziek werden. Zijn salaris gaf hij soms aan vissersgezinnen zonder kostwinner. Rond 1886 werd hij biechtvader in Oostende en leerde er de armoede, analfabetisme en de sociale nood van de buurt kennen.
Voor veel families in het visserskwartier betekende hij een vangnet: ouders en kinderen kregen meer kansen op onderwijs en steun bij nood. Lokale bewoners houden zijn naam levend: de kleine Kaaistraat werd Paster Pypestraat genoemd en in het museum in de Langestraat loopt tot november een tentoonstelling over zijn leven.
Paster Pype werkte vlakbij de gemeenschap die hij diende. Oostende was en is een vissersstad; zijn acties, van meevaren tot het starten van een school zonder toestemming van de bisschop, vielen rechtstreeks samen met de levens van Oostendenaars die toen en later van de visserij leefden.
Herdenking en tentoonstelling
De plechtigheid van vandaag stond in het teken van herinnering en dankbaarheid. In het stadsmuseum is een expo over zijn leven te zien, die nog loopt tot november in de Langestraat. De tentoonstelling brengt zijn rol als pleitbezorger van sociale rechten voor de vissersgemeenschap in beeld.
De ingetogen herdenking en de expo benadrukken hoe één pastoor rond 1900 het dagelijks leven in een buurt kon veranderen en waarom zijn naam nog steeds iets zegt voor Oostendenaars.
