De opening van Brusk krijgt veel volk over de vloer, maar zorgt ook voor een nieuw debat. In de gemeenteraad kwam de controle over onze eigen data ter sprake bij de samenwerking met kunstenaar Refik Anadol (foto).
Zijn digitale installatie gebruikt data om een visueel kunstwerk te maken. Net dat roept vragen op: welke Brugse gegevens worden gebruikt, wie bewaart ze en wat gebeurt ermee na de tentoonstelling?
Musea Brugge nam initiatief
Volgens het stadsbestuur kwam de samenwerking er op initiatief van Musea Brugge. De keuze voor Anadol paste in de ambitie om Brusk meteen internationaal op de kaart te zetten met hedendaagse kunst.
De stad meldde dat de opening veel bezoekers trok. Vier op vijf bezoekers zouden Bruggelingen zijn. Daarmee wil het bestuur aantonen dat Brusk niet alleen een toeristische trekker is, maar ook lokaal gedragen wordt.
Welke data werden gebruikt?
Volgens de bevoegde schepen Nico Blontrock ging het om twee datasets: gedigitaliseerde historische foto’s uit de Brugse beeldbank en gedigitaliseerde beelden uit de collectie van Musea Brugge.
De stad zegt dat het kunstwerk niet wordt opgenomen in de collectie. Het werk is gemaakt voor deze tijdelijke presentatie en verliest volgens Musea Brugge zijn betekenis als het later los van die context wordt getoond.
Afspraken over gebruik en verwijdering
De discussie draait vooral rond de vraag of Brugge voldoende grip houdt op digitale verwerking. De stad zegt dat Studio Refik Anadol een verklaring ondertekende waarin staat dat de data alleen voor dit project gebruikt mogen worden en na afloop verwijderd moeten worden.
Toch blijft de vraag ruimer dan één tentoonstelling. Voor Brugge, met Brusk, het Europacollege en de haven, wordt de controle over onze eigen data een politiek thema dat de komende jaren alleen belangrijker wordt.
