Een bijzonder historisch document uit februari 1945 werpt nieuw licht op de band tussen Heist-aan-Zee en Knokke tijdens de laatste maanden van de Tweede Wereldoorlog. In het officiële besluit bedankt de gemeenteraad van Heist-aan-Zee het gemeentebestuur en de inwoners van Knokke voor de opvang van geëvacueerde inwoners uit Heist.
De tekst dateert van 19 februari 1945 en verwijst rechtstreeks naar het Duitse bezettingsbevel van 24 september 1944. Daardoor moesten inwoners van Heist-aan-Zee hun gemeente verlaten. Heel wat gezinnen kwamen tijdelijk terecht in Knokke.
De gemeenteraad schrijft in het besluit “den innigsten dank” te willen uitdrukken “aan het gemeentebestuur en aan de bevolking van Knokke” voor het “liefderijk onthaal” dat de inwoners van Heist kregen tijdens hun verblijf daar.
Hulde aan burgemeester en schepenen
In het document worden ook verschillende bestuurders expliciet vermeld. Zo brengt de gemeenteraad hulde aan gemeentesecretaris Claeys, burgemeester Heyman en de schepenen van Knokke.
Opvallend is de warme toon van het besluit. Midden in een periode waarin de oorlog nog maar net voorbij was, kiest de gemeenteraad niet voor afstandelijke bestuurstaal maar voor een openlijke dankbetuiging.
De woorden:
“AAN HEN ALLEN ONZE INNIGSTE, ONZE HARTELIJKSTE DANK!”
springen centraal uit het document naar voren.
Symboliek van kracht en verbondenheid
Ook de vormgeving van het document vertelt een verhaal. Rond de tekst lopen Belgische driekleuren, samen met eikenbladeren en eikels. Die symbolen verwijzen traditioneel naar kracht, volharding en herstel.
Bovenaan staat het gemeentewapen van Heist-aan-Zee afgebeeld. Onderaan zijn ook de wapenschilden van Heist en Knokke verwerkt. Daarmee benadrukt het document de verbondenheid tussen beide kustgemeenten in een moeilijke periode.
Tastbare herinnering aan de oorlog aan de kust
Het besluit maakt duidelijk hoe ingrijpend de situatie aan de kust was tijdens de laatste oorlogsmaanden. De verplichte evacuaties lieten diepe sporen na in Heist-aan-Zee, terwijl Knokke tijdelijk onderdak bood aan inwoners die hun woning moesten verlaten.
Net daarom blijft dit document vandaag meer dan een administratief besluit. Het is een tastbare herinnering aan solidariteit tussen inwoners van de kust in een periode van onzekerheid en oorlog. In 1971 werden we ook één gemeente: Knokke-Heist
Met dank aan het Hey Museum
De enige herinnering die ik heb is dat wij van Duinbergen verhuisden naar de diksmuidestraat en er in de kelder sliepen terwijl wij overdag speelden met een grote kar op 2 wielen die getrokken werd door de grotere en sterkere Freddy Van Hoof
Op het einde van de oorlog hebben mijn ouders in de Duinstraat in Heist onderdak gekregen.
Ze verbleven er met schoolkinderen uit het Stedelijk Onderwijs van Antwerpen en er werd onderwezen.
Mijn zus is er geboren op 15/2/45.