In Brugge is een lokale vaststelling uitgegroeid tot een dossier met gevolgen voor honderdduizenden Vlamingen. Na een jaar aandringen door Groen Brugge heeft Farys de kaart met leveringsgebieden en de drinkwaterkwaliteitsfiches aangepast. Voor inwoners gaat het om correcte en transparante milieu-informatie over iets heel concreets: het drinkwater dat thuis uit de kraan komt.
Volgens Groen Brugge kregen inwoners in meerdere regio’s jarenlang informatie te zien die niet overeenkwam met het water dat zij effectief dronken. Er zijn geen aanwijzingen dat het drinkwater onveilig was, maar de gepubliceerde gegevens over samenstelling en hardheid waren volgens Eva Vanhoorne niet representatief.
Van Brugse vaststelling naar breder probleem
Het dossier begon in Brugge. Eva Vanhoorne van Groen Brugge kaartte de kwestie in maart 2025 aan in de Brugse gemeenteraad. Daarna werkte ze het dossier verder uit via analyse en WOB-procedures.
De recent aangepaste kaarten tonen volgens Groen Brugge dat de vroegere indeling van de leveringsgebieden op meerdere plaatsen niet klopte. Daardoor zagen inwoners fiches die uitgingen van een watermix die in werkelijkheid niet bestond.
Brugge en een brede strook richting Gent behoren vandaag tot leveringsgebied 3. Het gaat onder meer om Oostkamp, Beernem, Zedelgem, Jabbeke en Aalter, samen met onder meer Destelbergen, Aalst, Dendermonde en Buggenhout. Tot voor kort stonden die gemeenten aangeduid als leveringsgebied 2.
Wat inwoners concreet merkten
Voor inwoners ging het vooral om basisinformatie: de samenstelling en hardheid van hun drinkwater. Dat zijn gegevens waar mensen op moeten kunnen vertrouwen, zeker omdat Farys zelf stelt dat leveringsgebieden een correct beeld geven van waar het water vandaan komt en dat de drinkwaterkwaliteit transparant wordt gecommuniceerd.
“Wat mensen jarenlang te zien kregen op de website van Farys — bij ‘samenstelling’ en ‘hardheid’ van hun drinkwater — ging niet over hun eigen water,” zegt Vanhoorne. “Dat is basisinformatie waarop burgers moeten kunnen vertrouwen.”
Ook buiten de regio Brugge zijn zones aangepast. Zelzate en de kanaalzone vormen nu een apart leveringsgebied, zone 10, met een eigen waterkwaliteit. De regio Merelbeke, De Pinte, Deinze, Nazareth, Gavere en Zwalm blijkt zone 11 te zijn. In het zuiden is Kluisbergen niet langer ingedeeld bij Oudenaarde, maar bij het leveringsgebied van Ronse.
Vertrouwen in officiële informatie
Volgens Groen Brugge raakt het dossier aan meer dan een technische fout. Het gaat volgens Vanhoorne om correcte en transparante milieu-informatie. Mensen moeten kunnen vertrouwen op officiële gegevens over hun eigen leefomgeving, zeker als het gaat over drinkwater.
Farys en de Vlaamse Milieumaatschappij erkenden volgens Groen Brugge na de tussenkomst dat de gepubliceerde gegevens niet representatief waren. Toch duurde het volgens Vanhoorne een jaar voor de informatie effectief werd aangepast.
“Dat het zo lang duurt om foutieve drinkwaterinformatie recht te zetten, is onaanvaardbaar,” zegt ze. “Dit toont hoe belangrijk het is dat iemand dit grondig uitspit en blijft aandringen.”
Controle blijft het pijnpunt
Hoewel er geen aanwijzingen zijn dat het drinkwater onveilig was, blijft de impact volgens Groen Brugge groot. Inwoners kregen cijfers te zien over water dat niet overeenkwam met wat zij effectief dronken.
Vanhoorne wijst vooral op het gebrek aan controle. “Dat dit pas wordt opgemerkt en rechtgezet na onderzoek en een jaar aandringen door een lokaal gemeenteraadslid — en niet door bijvoorbeeld de Vlaamse Milieumaatschappij — is wat mij betreft ronduit hallucinant,” zegt ze. “Als drinkwaterbedrijven fout rapporteren, als de toezichthouder die verkeerde informatie zonder controle overneemt, en als burgers cijfers te zien krijgen over water dat ze niet drinken, dan faalt het systeem.”
De aanpassing van de fiches zet de informatie recht, maar het dossier legt ook een bredere vraag op tafel: wie controleert of officiële milieugegevens echt kloppen voor de mensen die erop rekenen?
