Wijlen Ivonne Vantorre uit Heist klinkt vandaag misschien als een naam uit een ver verleden, maar achter die Heistse vissersdochter schuilt een verhaal dat hier aan de kust nog altijd blijft nazinderen. Ze groeide op in de Onderwijsstraat, hielp netten breien voor de visserij en belandde tijdens de Tweede Wereldoorlog plots in Londen, waar ze puin ruimde na bombardementen.
Een Heistse jeugd die abrupt stopte
Ivonne Vantorre werd in 1912 geboren in Heist en vierde in 2012, als dochter van reder Leopold Vantorre en Valerie Viaene haar 100ste verjaardag. In het dagelijks leven hielp ze thuis mee, en bovendien breide ze netten voor de vaartuigen van haar vader. Dat was toen geen detail, maar gewoon deel van het leven van veel kustfamilies. Juist daarom voelt haar verhaal nog altijd zo herkenbaar aan voor wie hier de visserijgeschiedenis kent.
Toen Heist in mei 1940 werd gebombardeerd, veranderde alles. De familie vluchtte met haar vaartuigen weg, omdat Franse troepen in Zeebrugge dreigden schepen onbruikbaar te maken voor de oprukkende vijand. Ivonne moest mee, hoewel haar man op dat moment in dienst was. Tijdens die tocht maakte ze in Dieppe het bombardement op de Vlaamse vissersvloot mee. Daardoor kreeg haar leven in enkele dagen een totaal andere richting.
Van Dieppe naar Londen, en daarna tussen het bompuin
De familie raakte uiteindelijk in Engeland. In Weymouth moesten vrouwen en kinderen van boord, en vervolgens kwam Ivonne in Londen terecht. Daar werkte ze eerst in een wijnfabriek. Het bronverhaal vermeldt zelfs hoe ze samen met een vriendin soms wijn moest aanzuigen uit een vastgelopen systeem, en daardoor per ongeluk dronken werd. Dat kleine detail maakt het verhaal menselijk, en dus ook veel sterker dan een droge oorlogsdatum.
Nog opvallender is wat daarna volgde. In haar vrije tijd hielp Ivonne mee puin ruimen in pas gebombardeerde Londense wijken. Zij en haar familieleden trokken hun oudste kleren aan, luisterden tussen het puin of er nog tekenen van leven waren en brachten bezittingen van getroffen inwoners samen. Ondertussen zaten ze zelf midden in een oorlog die voor velen hier aan de kust vaak vooral als een lokaal verhaal wordt verteld.
Waarom dit verhaal hier nog blijft hangen
Dit is precies zo’n verhaal dat vandaag opnieuw binnenkomt. Veel mensen in Heist en Knokke-Heist kennen families die met de visserij verbonden waren, maar minder mensen weten hoe sterk die lokale levens ook in Engeland, Dieppe en de oorlog terechtkwamen. Daarom heeft dit verhaal van Ivonne nog altijd praatwaarde. We mogen haar maar ook de geschiedenis van onze gemeente niet vergeten. Het gaat niet alleen over grote geschiedenis, maar over iemand van bij ons, uit een straat die inwoners nog kunnen plaatsen.
Bovendien toont het hoe oorlog niet alleen soldaten, maar ook vrouwen uit gewone kustgezinnen meesleurde in uitzonderlijke omstandigheden. Wie graag meer van zulke lokale geschiedenissen leest, vindt in Verhalen van hier nog andere stukken uit de streek.
**Bronnen voor dit verhaal:** ORO Nieuwsmagazine, meer bepaald het artikel `Ivonne Vantorre vierde 100ste verjaardag in Knokke-Heist`, geraadpleegd voor biografische en historische informatie over haar oorlogsvlucht en verblijf in Engeland.
